Górski Ogród Botaniczny w Zakopanem

Górski Ogród Botaniczny im. Mariana Raciborskiego w Zakopanem jest najmniejszym ogrodem botanicznym w Polsce. Na powierzchni około 3 tysięcy m² zgromadzono prawie 600 gatunków roślin tatrzańskich, zgrupowanych według pięter roślinności i środowisk, w których występują. W zakopiańskim ogrodzie botanicznym można obejrzeć gatunki roślin zagrożonych wyginięciem, a nawet takie, które już nie istnieją w środowisku naturalnym.

Zwiedzający ogród mogą zapoznać się z roślinnością dolnego i górnego regla, wysokogórską roślinnością muraw, turni, piargów, wyleżysk oraz z roślinami charakterystycznymi dla piętra halnego. Jednymi z wartych zobaczenia gatunków są m.in.: ostróżka tatrzańska, lilia złotogłów, szafran spiski, sasanka słowacka, obuwik pospolity, urdzik karpacki, szarotka alpejska, skalnica tatrzańska itd.

Górski Ogórd Botaniczny - dydatktyka i nauka

Górski Ogród Botaniczny

Ogród Botaniczny im. Mariana Raciborskiego w Zakopanem stanowi integralną część Tatrzańskiej Stacji Terenowej Instytutu Ochrony Przyrody PAN. Ogród podzielony jest na dwie części – na część dydaktyczną przy ul. Zborowskiego 1 (za Muzeum Tatrzańskim) i na część naukową przy ul. Antałówka 7. Część dydaktyczna jest otwarta dla zwiedzających okresowo, od 15 maja do 30 września, wstęp bezpłatny. Część naukowa jest udostępniana wyłącznie po uprzednim uzgodnieniu terminu zwiedzania.

Alpinarium

Górski Ogród Botaniczny w Zakopanem potocznie zwany jest alpinarium. Pomysł założenia w Zakopanem ogrodu botanicznego z górską roślinnością wyszedł od Stanisława Witkiewicza i Mariana Raciborskiego. Górski Ogród Botaniczny im. Mariana Raciborskiego powstał w 1955 roku z inicjatywy prof. Władysława Szafera i stanowi kontynuację pierwszego alpinarium założonego w Zakopanem w 1887 roku. Pierwotnie nosił nazwę Ogrodu Roślin Tatrzańskich, a w 1983 roku otrzymał aktualną nazwę i status ogrodu botanicznego.